ترسم که اشک در غم ما پرده در شود ...  وين راز سر به مُهر به عالم سمر شود  *  گويند سنگ لعل شود در مقام صبر ...  آري شود وليک به خون جگر شود  *  خواهم شدن به ميکده گريان و دادخواه ...  کز دست غم خلاص من آن جا مگر شود  *   از هر کرانه تير دعا کرده‌ام روان ...  باشد کز آن ميانه يکي کارگر شود  *  اي جان حديث ما بر دلدار بازگو ...  ليکن چنان مگو که صبا را خبر شود  *  از کيمياي مهر تو زر گشت روي من ...  آري به يمن لطف شما خاک زر شود  *  در تنگناي حيرتم از نخوت رقيب ...  يا رب مباد آن که گدا معتبر شود  *  بس نکته غير حسن ببايد که تا کسي ...  مقبول طبع مردم صاحب نظر شود  *  اين سرکشي که کنگره کاخ وصل راست ...  سرها بر آستانه او خاک در شود  *  حافظ چو نافه سر زلفش به دست توست ...  دم درکش ار نه باد صبا را خبر شود

نبسته ام به کس دل نبسته کس به من دل                               چو تخته پاره بر موج رها رها رها من            ز من هر آن که او دور            چو دل به سينه نزديک            به من هر آنکه نزديک             از او جدا جدا من                        نه چشم دل به سويي                        نه باده در سبويي                        که تر کنم گلويي                        به ياد آشنا من                                       ستاره ها نهفته                                              در آسمان ابري                                                     دلم گرفته اي دوست                                                                هواي گريه با من                                                                      هواي گريه با من

2 نوشته شده در  84/08/25ساعت 15:49  توسط حدیث عشق و سِرّ عشق  |

درباره

صفحه نخست پست الکترونيک آرشيو وبلاگ فروردین 1385 آذر 1384 آبان 1384 مهر 1384 شهریور 1384        طراح قالب